Voor het eerst staan in ons ziekenhuis zorgondersteuners mee aan de bedden om de verpleegkundigen te helpen. Hoofdverpleegkundige Wim Geysen verwelkomt hen met open armen op de afdeling Heelkunde 2. “Als innovatieve afdeling geloven wij heel hard in dit pilootproject.”
Uiteraard worden de vijf allereerste zorgondersteuners van Vitaz niet zomaar meteen aan het werk gezet. De afgelopen weken kregen zij al een basisvorming en training. “De interne lesgevers verdienen een dikke pluim”, vindt Wim. “Dat zijn onder andere Ann en Matthias, collega-verpleegkundigen die ook op de afdeling werken. Hun lesopdracht houdt bijvoorbeeld in dat zij met de zorgondersteuners oefenen om bedden keurig op te maken. Ondanks dat het nog pril is en ik dus nog niet iedereen even goed ken, heb ik in de eerste lichting wel al talent gezien. Ze zijn heel enthousiast en stellen veel vragen.”
Extra ondersteuning
De nieuwelingen hebben de afgelopen dagen voor het eerst patiënten verzorgd, uiteraard met extra supervisie. “Nu mogen ze nog niet veel doen. Hun opdrachten zullen de volgende weken geleidelijk aan uitbreiden naar een lijst die zeer zorgvuldig is samengesteld. Dat groeiproces wordt kort op de bal opgevolgd. Ik ben ervan overtuigd dat de nieuwe collega’s hier nog veel kunnen leren en betekenen. Met patiënten van neurochirurgie en de pijnkliniek hebben we diverse pathologieën.”
Naast de nieuwe collega’s wordt overigens het hele team extra ondersteund. “Enkele middenkaders staan bovenop hun normale verantwoordelijkheden in voor een hands-on implementatie en begeleiding van de zorgondersteuners. Dat waardeer ik wel”, zegt Wim. Samen met adjunct-hoofdverpleegkundige Kenny zorgt hij op zijn beurt voor de nodige begeleiding van het voltallige afdelingsteam. “Het is een superteam dat al jarenlang enorm klantgericht werkt, met hele goede resultaten. Daar ben ik trots op. En ook deze nieuwe uitdaging zullen ze zeker aankunnen. Ik ben hen dankbaar voor de veerkracht en het enthousiasme, want we hebben echt iedereen nodig om dit te doen slagen. Kenny en ik helpen onze collega’s ook om er zo goed mogelijk mee om te gaan. Af en toe zitten zij immers met vragen en bedenkingen. Daar moeten we ruimte voor maken.”
Durven loslaten
De intrede van zorgondersteuners verandert de werking van de hele afdeling. Dat gaat uiteraard gepaard met een zekere angst en bezorgdheid. “Ik ben nu al minder bang dan maandag”, lacht Wim. “Eerlijk gezegd stonden we er in het begin nogal sceptisch tegenover. Vooral het idee dat sommige opdrachten niet langer alleen door de verpleegkundigen zouden worden uitgevoerd, was beangstigend. Het is niet zo makkelijk om dat los te laten. Daar worstelen we nog wat mee.”
Toch maakten Wim en zijn team de switch van angst naar er volledig voor gaan. “We komen uit een moeilijke tijd. Het tekort aan verpleegkundigen is heel acuut. Die markt is leeg. We moeten nu onze verantwoordelijkheid durven nemen en oplossingen zoeken. Diversifiëren is zo’n oplossing. Daarom besloten we al snel om ervoor te gaan. We moeten durven loslaten en zien wat het geeft.”
“Ons uiteindelijke doel is elkaar goed aanvullen om de patiëntenzorg te verbeteren. Alleen al extra ogen die de patiënten mee observeren en waar nodig dingen signaleren, komen van pas. Extra hulp bij de basisverzorging, het opmaken van de bedden, de rug van een patiënt wassen, of snel iets gaan halen, … dat maakt het verschil. Zo kunnen we voor onze patiënten eens een extraatje doen waar normaal geen tijd voor is.”
Zorgondersteuner worden, ook iets voor jou? Het kan nog! Bekijk de vacature en solliciteer.
