Apotheekassistente Anne Van Der Stricht is een van de vaste gezichten van onze ziekenhuisapotheek in Sint-Niklaas. Al jarenlang maakt ze gedichten op maat om afscheid te nemen van collega’s. “Ik vind het fijn om mensen nog iets persoonlijks mee te kunnen geven.”
“Ik ben ooit nog in de apotheek van Temse gestart”, steekt Anne van wal. “Dat was in 1992. Ondertussen zit de apotheek in Sint-Niklaas, waar we alles centraal beheren.” Al van sinds het prille begin staat ze in de distributie.
“Dat betekent dat ik medicatie klaarleg, zowel voor de dienst- als voor de patiëntenvoorraden. De medicatie komt vaak in grote potten toe, waardoor niet op alle medicatie per pil of capsule een vervaldatum en lotnummer staat. Die medicatie herverpak ik dan individueel met de UD-machine. Zo voorzie ik alles van de nodige gegevens. Vervolgens ga ik naar de diensten om alles klaar te leggen. Als ik daar ben, volg ik ook de vervaldata van de voorraden op. Dat doe ik trouwens ook in de apotheek zelf.”
Elkaar helpen
Deze job doe je nu 32 jaar. Doe je het nog altijd graag?
Anne: “Ja, ik zit hier goed bij de apotheek. Ik heb heel veel afwisseling in mijn job. Elke dag is anders. Het is ook een leuk team. Als er ergens bijgesprongen moet worden dan helpen we elkaar en zijn we sneller klaar. Dat maakt het wel plezant werken.”
Hoe ben je gestart met je gedichtentraditie?
“Ik heb altijd al graag geschreven. Soms heb ik het nodig om ergens mijn gevoelens in te leggen of iets van me af te schrijven. Ik ben ooit begonnen met gedichtjes schrijven voor mijn ouders, bijvoorbeeld als ze verjaarden. Ik wou graag iets persoonlijkers doen dan hen gewoon een gelukkige verjaardag wensen. Toen jaren geleden een van onze collega’s op pensioen ging, voelde ik dat ik nog graag iets voor haar wou schrijven. Zo is het begonnen. Nu maak ik een afscheidsgedicht voor iedereen die hier langer dan een jaar heeft gewerkt.”
Leuke anekdotes
De apotheek telt meer dan 70 medewerkers. Zo’n groot team… dat is toch veel werk?
“Dat valt goed mee hoor. Het is alleen niet altijd even makkelijk om iets te schrijven. Sommige mensen ken ik niet echt omdat ze niet bij mij in de pool zitten. Dan vraag ik rond bij de collega’s. Het is ook al gebeurd dat degene die vertrekt me niet helemaal ligt. Dat maakt het niet zo evident. Toch lukt het me altijd om er iets moois van te maken. Uiteindelijk heeft iedereen wel positieve eigenschappen.”
Hoe begin je eigenlijk aan zo’n gedicht?
“Eerst noteer ik wat die persoon hier heeft gedaan. De beste gedichten zijn die voor de collega’s waar we leuke anekdotes over hebben. Zij hebben bijvoorbeeld al eens memorabele flaters begaan. En hoe meer ik weet over hun privéleven, hoe leuker het wordt. Bij sommigen weet ik ook dat ik het extra grappig mag maken.” (lacht)
Heb je al eens een gedicht over de apotheek zelf gemaakt?
“Nee, dat nog niet. Ik heb tot nu toe altijd geschreven over de collega’s. Maar ik wil het gerust eens proberen. Dat is binnen tien minuten wel klaar.”
Anne’s gedicht over het leven zoals het is in de ziekenhuisapotheek:
Elke dag verzetten we een hele berg werk.
We staan dan ook als team supersterk.
Pillen en verbanden vliegen de deur uit,
alsook siropen, zalven en spuit.
In de cleanroom worden de chemo’s bereid,
met uiterste precisie, da’s zeker een feit.
Voor iedere kwaal hebben wij het juiste medicijn
en dankzij onze cassetten verdwijnt direct alle pijn.
Als onze robot eens lastig doet,
verliezen we niet direct onze moed.
Dan roepen onze experts hem op het matje
en werkt hij weer verder als een schatje.
Nee, in de apotheek slaat de verveling nooit toe,
’t is daarom dat ik mijn werk zo graag doe.
Wil jij ook deel uitmaken van dit supersterke team? Dat kan als farmaceutisch-technisch assistent. Bekijk de vacature.
