Op zondag 21 mei 2023 kwam Dirk Breynaert ernstig ten val toen hij met zijn wielerclub een fietstocht maakte. Hij droeg gelukkig een fietshelm die dag. “Zonder fietshelm had ik dat ongeval mogelijk niet overleefd, of zat ik nu in een rolstoel.”
Dirk Breynaert is een energieke zeventiger. Hij is nu gepensioneerd, maar voordien had hij een bedrijf dat gespecialiseerd was in satellietcommunicatie. De vrijgekomen tijd spendeert hij met zijn vijf kleinkinderen, al lopend, al fietsend in clubverband met WTC Vrasene of samen met zijn vrouw Hilde op hun koerstandem.
Vorig jaar liep het echter mis tijdens een fietstocht, wat is er toen gebeurd?
Dirk: “Ik was met Groep 2 van WTC Vrasene een tocht aan het rijden en regelmatig zijn er dan zogenaamde ‘vrije gedeeltes’, waarin je op je eigen tempo mag rijden. We waren met vijf weggereden van de groep. Ik heb nadien gezien op mijn snelheidsmeter dat we zo’n 43 km/u reden. Ik herinner me niet meer wat er juist gebeurd is, maar ze hebben me later verteld dat ik in derde positie reed. De persoon in tweede positie zou een onverwachte beweging hebben gemaakt waardoor het tot een botsing kwam. De twee wielrenners achter mij zijn toen over mij gereden.”
Wat waren de gevolgen?
Dirk: “Ik ben niet bewusteloos geweest. Ik heb wel vijf ribben gebroken en mijn rug was geraakt, maar daar heb ik relatief weinig last van gehad. Maar mijn hersenen… dat was andere koek.”
Je liep een ernstig hersentrauma op.
“Ik heb op intensieve gelegen in Gent, maar ik herinner mij van de vier dagen na mijn ongeval niets meer. Terwijl ik wel bij bewustzijn was. Ik kreeg daar de volgende verklaring voor: het is zoals het heropstarten van een computer. Een computer heeft ook een geheugen dat alles bijhoudt, maar het opstarten wordt ook niet opgeslagen. Mijn lichaam heeft ook een soort reset gehad na mijn ongeval en mijn hersenen hebben gezegd: dat deel moet je niet opslaan, dat is toch niet goed.”
Mijn hersenen waren geraakt aan de achterkant van mijn hoofd en er is een hematoom (bloeduitstorting tussen het buitenste, harde hersenvlies en het middelste spinnenwebvlies - nvdr.) beginnen groeien. Na drie maanden hebben ze gaatjes moeten boren in mijn schedel om het bloed eruit te kunnen spoelen. Intussen is dat hematoom aan het krimpen, dat is goed nieuws.”
Hoe verliep je herstel?
Dirk: “Het gekke aan een hersenletsel is dat je soms rare fantasieën ervaart. Ik moest eens van de revalidatie hier naar de revalidatie in Beveren. In mijn beleving kwam de directeur toen naar mij om te zeggen dat de persoon die mij zou vervoeren verdacht werd van moord in de haven en dat er een onderzoek liep. Dus dat ik niet mocht schrikken als ik politie zou zien verschijnen. Dat kan helemaal niet, maar in mijn hoofd is dat gebeurd.”
Ik kan je verzekeren, hier bij Vitaz wordt niemand verdacht van moord.
Dirk: “(lacht)”
Maar nu heb je daar geen last meer van?
Dirk: “Nee, dat is voorbij.”
Hoe verliep je revalidatie?
Dirk: “Ik ben in Beveren begonnen met revalideren, maar daarna ben ik naar Sint-Niklaas gekomen om intensief te revalideren. Drie keer per week een uur om de hersenen te stimuleren en een uur beweging.”
Je bent hier een tijdje vaste klant geweest.
Dirk: “Klopt. Ik heb een tijdlang veel vooruitgang geboekt, maar dan stabiliseerde mijn toestand en nu verloopt mijn herstel traag. Al hoop ik toch op nog wat verbetering zodat ik dichter kom bij de toestand waarin ik vroeger verkeerde. Het is gek hoe een getraind lichaam na een ongeval toch zo snel de opgebouwde conditie en spieren kwijt is.”
Hoe gaat het nu met jou?
Dirk: “Over het algemeen goed, maar mijn evenwicht is niet altijd even goed. Wanneer ik op mijn rug lig en moet rechtkomen, dan is het gevaarlijk. Of wanneer ik op bepaalde manieren omhoog kijk. Maar bij het lopen en het fietsen heb ik geen last meer.”
Het is vandaag Dag van de fietshelm, hoeveel belang hecht jij aan het dragen van een fietshelm?
Dirk: “Zodra de fietshelm aan populariteit won, ben ik die beginnen te dragen. Mocht ik tijdens mijn ongeval geen fietshelm hebben gedragen, dan zou het anders afgelopen zijn. Dan had ik het misschien niet overleefd of dan zat ik nu in een rolstoel. Zelfs traag rijden met de fiets kan al gevaarlijk zijn, hè. Een vriend van mij reed 5 km/u, viel om en brak twee duimen.”
En wat denk je als je nu mensen zonder fietshelm ziet rondrijden?
Dirk: “Dan probeer ik hen te overtuigen om er één te dragen. In de club heb ik daar voor moeten vechten. Er waren leden die dat niet wilden. Maar op een bepaald moment is er beslist: geen helm, niet meerijden. Dus toen hebben we het even hard gespeeld en nu draagt iedereen een helm.”
