Maandenlang heeft Jos De Kesel (58) uit Melsele zich erop voorbereid. Op 5 september is het eindelijk zover. Dan beklimt hij de Mont Ventoux. Om Jos een hart onder de riem te steken, deed zijn revalidatieteam van het TREV. in campus Beveren hem een fietstenue cadeau. “Spinocerebellaire ataxie houdt mij niet tegen om te focussen op wat ik wel nog kan.”
Wie de Ronde van Frankrijk volgt, zal de Mont Ventoux kennen als een vaste waarde én serieuze uitdaging. Zelfs voor professionele wielrenners is het stevig klimmen. Dat zal Jos ongetwijfeld ook ondervinden. Hij gaat de uitdaging aan in zijn ligfiets. “Op een gewone fiets voel ik mij niet langer comfortabel. Ik heb last van evenwichtsproblemen. Enkele jaren geleden viel ik voortdurend van mijn fiets”, vertelt Jos.
“Marathons liep ik vroeger wel vaker, kwarttriatlons ook. In oktober 2019 heb ik nog een halve marathon gelopen. Toen ik nadien terug startte met trainen, merkte ik dat het niet goed meer lukte. Ik viel regelmatig. Met mijn ene hand een vuist maken, ging plots trager. Met de andere hand was er geen probleem. Na een aantal testen stelde de neuroloog spinocerebellaire ataxie vast.” Dat is een degeneratieve aandoening die vooral de kleine hersenen aantast. Momenteel bestaat er nog geen behandeling die spinocerebellaire ataxie (SCA) afremt.
Nu of nooit
“Na die diagnose ben ik gestopt met sporten. Het ging niet meer. Ik had tijd nodig om het te verwerken. Tegelijk ben ik altijd al iemand geweest die geen negatieve dingen wil toelaten. Ik probeer te kijken naar wat wel nog kan en daarvoor te gaan.” Zo pikte Jos de draad terug op en kocht hij in 2021 zijn eerste ligfiets.
Wat volgens Jos zeker nog kan, is de Mont Ventoux beklimmen. De vastberadenheid straalt ervan af. Al was die er niet vanaf de eerste minuut. “Mijn vrouw wees me er in februari op dat ik eens moest nadenken over wat ik graag nog zou willen doen, nu het nog kan. Nadien kwam een vriend af met het idee om samen de Mont Ventoux te beklimmen. Hij had het al eens gedaan toen hij in de twintig was. Het was een wild idee, dus ik dacht dat het zoals gewoonlijk tot niets zou leiden. Maar mijn vrouw moedigde me aan om het toch te doen. ‘Het is nu of nooit’, zei ze. En ze had gelijk.”
Dankbaar
Op de revalidatieafdeling was Jos al een bekend gezicht toen hij er zijn idee voorlegde. “Ik ben al sinds december 2021 bij dokter Sabbe in behandeling. Toen ik hem zei dat ik de Mont Ventoux wil beklimmen, ging hij daar meteen in mee. Hij stond er wel op dat ik eerst een afspraak maakte bij de cardioloog. Ik ben hem heel dankbaar omdat hij dat allemaal voor mij heeft geregeld. Het hele team is hier trouwens fantastisch. Ze zijn zo gemotiveerd en enthousiast. Ik kom hier supergraag naartoe. Er wordt veel gelachen, maar ook hard gewerkt.”
Naast dokter Sabbe bestaat Jos’ revalidatieteam uit kinesitherapeute Stefanie Lievens, ergotherapeute Kaya Claessens, psychologe Virginie Sack en logopediste Imke Van Borm. “Met het hele team wilden we Jos graag iets geven om hem een extra hart onder de riem te steken”, vertelt Stefanie. “We vinden het belangrijk om hem aan te moedigen. En dat geldt eigenlijk voor al onze patiënten. Als er iets is waarmee we hen kunnen steunen dan zullen we het zeker doen.”
Volgwagen
Aan je reactie te zien, verraste die fietstenue je nogal?
Jos: “Dat had ik inderdaad totaal niet verwacht. Het doet mij wel iets. Dat zij zo achter mij staan en mij steunen… dat vind ik heel tof en doet me mentaal goed.”
Nu is het aftellen naar je beklimming pas echt begonnen. Hoe gaan je volgende dagen eruitzien?
“Op 2 september vertrekken we met z’n vieren naar Frankrijk: mijn schoonbroers, mijn vriend en ik. Daar hebben we een week lang een huisje gehuurd. Van daaruit gaan we de Mont Ventoux beklimmen. Twee van hen rijden samen met mij op de fiets, de andere volgt met de auto. Onze eerste poging doen we op 5 september. Stel dat het niet lukt dan proberen we het de volgende dagen opnieuw.”
Compostella
Hoe hard heb je de afgelopen maanden getraind om hier te geraken?
“Sinds februari ben ik bijna elke dag aan het sporten. Dat gaat heel goed. Elke week fiets ik drie dagen, in totaal 180 tot 200 kilometer. De andere drie dagen installeer ik mijn rollator op mijn ligfiets en fiets ik van Melsele naar Beveren. Daar train ik dan een paar uren bij het TREV. Stefanie heeft een trainingsschema gemaakt om mijn buikspieren en beenspieren te versterken.”
Wat is jouw motivatie om de Mont Ventoux te beklimmen?
“Ik doe het vooral omdat ik een doel nodig heb. Ik leef van doel naar doel. Ik ben er al over na aan het denken om volgend jaar misschien naar Compostella te fietsen. Zo wil ik bewijzen dat je ondanks de moeilijkheden die je hebt toch nog veel kan bereiken. Als je genoeg wilskracht hebt dan kan je blijven doorgaan. Al is steun vanuit je omgeving natuurlijk ook belangrijk. Ik heb het geluk dat ik heel hard word gesteund.”
Wil jij mee supporteren voor Jos? Laat dan zeker een aanmoedigend berichtje achter op Facebook of Instagram.
V.l.n.r. op de groepsfoto: ergotherapeute Katrien Vinck, kinesitherapeute Jirka Van Goeye, dokter Wouter Sabbe, Jos De Kesel, kinesitherapeute Stefanie Lievens, psychologe Virginie Sack en ergotherapeute Kaya Claessens.
