In 2020 gaf Rebecca haar job als schoonmaakster op en waagde ze de sprong naar verpleegkunde. Rebecca was toen een van de eerste kandidaten bij het project ‘Kies voor de zorg’. Dat biedt mensen uit een andere sector de kans om alsnog zorgkundige of verpleegkundige te worden. Na drie jaar studeert ze af en wacht haar een mooie toekomst bij Vitaz. Hoe is haar avontuur tot nu toe meegevallen?
Ondanks dat ze pas op 33-jarige leeftijd haar eerste stappen als verpleegkundige zet, wist Rebecca op haar 16de al dat ze ooit bij Vitaz wou werken. “Toen ik in het middelbaar Voeding-Verzorging studeerde, deed ik al eens een logistieke stage bij AZ Nikolaas. Ik vervoerde toen patiënten met de rolstoel of in hun bed bij de dienst patiëntentransport. Daardoor leerde ik mijn weg al kennen."
"Een hele nieuwe wereld ging voor me open, want voordien kende ik het ziekenhuis eigenlijk niet. Het was een hele fijne stage. Ik voelde toen al dat ik hier op een dag wel wou werken. Maar ik dacht dat ik hier met een beroepsopleiding niet aan de bak zou geraken.”
"Wat mij verbaasde, is dat we alle personeelsvoordelen
zouden krijgen, plus extra budget."
Betaald naar school
Na de middelbare school ging Rebecca aan de slag als verkoopster. Nadien werkte ze als schoonmaakster bij een privébedrijf. “Daar had ik enkele thuiszorgpostjes. Naast mijn standaardtaken hielp ik de mensen ook met bijvoorbeeld boodschappen doen of aardappelen schillen. Ik poetste onder andere bij een man en vrouw die allebei in de rolstoel zaten. Daar zag ik de thuisverpleging aan het werk. Ik was onder de indruk van de middelen die zij hadden en van wat zij allemaal konden betekenen voor die mensen. Dat vond ik heel interessant.”
“Ik poetste ook jarenlang bij een hoofdverpleegkundige van een woonzorgcentrum. Op een dag zei ze dat zij vond dat er meer in mij zat. ‘Jij moet voor mensen gaan zorgen’, zei ze. Zij vertelde mij dat er projecten zijn die je de kans geven om je tegen betaling om te scholen. Het eerste was Project 600, maar daar kwam ik niet voor in aanmerking omdat ik in de privésector werkte. Het project ‘Kies voor de zorg’ was er toen nog niet, maar lag wel al op tafel. Ik was zo blij toen dat werd goedgekeurd.”
Gewoon doen
Samen met andere geïnteresseerden werd Rebecca uitgenodigd voor een infomoment. Daar hoorde ze dat de kandidaten die slagen voor de testen toegang krijgen tot een dagopleiding Zorgkunde of Verpleegkunde (zowel HBO5 als bachelor). Zij mogen een school en een toekomstige werkgever uitkiezen. De opleiding wordt volledig betaald en ze krijgen tot het einde van de studie een voltijds contract bij de werkgever. “Wat mij verbaasde, is dat we alle personeelsvoordelen zouden krijgen, plus extra budget voor studiekosten, kinderopvang en dergelijke.” Wie aan het einde van de rit geslaagd is, wordt na sollicitatie vast in dienst genomen.
"Ik ben nog altijd zeer dankbaar voor deze kans
om toch nog verder te studeren."
“Ik dacht dit klinkt te mooi om waar te zijn. Waar zit het addertje onder het gras? Ik vermoedde dat ik het op een gegeven moment zou moeten terugbetalen, maar dat bleek niet het geval. Een van de andere geïnteresseerden vermoedde ook dat er iets niet klopte. Het voelde voor ons heel vreemd aan om dat allemaal zomaar in onze schoot geworpen te krijgen. Toch besloot ik om het gewoon te proberen. En daar ben ik nog altijd heel blij om.”
“Dat project heeft mij de optie gegeven om toch nog verder te studeren. Ik ben daar nog altijd zeer dankbaar voor. Oké, ja, het is terug drie jaar naar school. Dat was zeker in het begin wel aanpassen, want ik was het niet meer gewend om zo lang te moeten focussen. Het combineren met zorgen voor mijn dochtertje was ook niet altijd evident. Maar wat is drie jaar in een mensenleven hé? Tegelijk zou het voor velen niet haalbaar zijn om zo lang zonder inkomen te leven. Het is dus een hele mooie kans. Sinds ik ermee ben gestart, heb ik het al aan verschillende kennissen aangeraden. Ik ken zeker twee mensen die er door mij ook mee zijn begonnen.”
Diensten leren kennen
Rebecca koos voor HBO5-verpleegkunde bij het Vesaliusinstituut. “Die opleiding bestond uit vijf modules, waar telkens twee stages bij hoorden. De eerste modules gingen over woonzorg. Daardoor moest ik vier stages in een woonzorgcentrum doen. Alle andere stages heb ik bij Vitaz gedaan. Zo heb ik de afdelingen Abdominale Heelkunde, Urologie, Nefro-Endocrinologie, Geriatrie, Oncologie en Pneumo-Oncologie leren kennen."
"In de zomervakanties werkte ik telkens een maand bij Neurochirurgie. Dat vond ik zo’n leerrijke, leuke dienst dat ik er elke zomer opnieuw naar terug ging. De collega’s daar waren ook heel vriendelijk en toegankelijk. Ze betrokken me heel hard bij de zorg. Ze lieten me onder andere meekijken als er eens iets speciaals te zien was. Heel leerrijk.”
Rebecca leerde ook kijken naar de extra meerwaarde die ze de patiënten kan bieden. “Tijdens mijn stage bij Pneumo-Oncologie merkte ik dat ze daar, naast al het acute, nog tijd kunnen maken voor hun patiënten. Daar mag ik als het kan even tijd uittrekken om naar hen te luisteren. Dat is zorg op maat. Zeker als patiënten een zware diagnose hebben gehad en er alleen liggen, kan ik door binnen te komen met een glimlach en even met hen te babbelen een verschil maken. Dat psychische aspect vind ik net heel belangrijk. Ik wil niet alleen kijken naar de wonden en de medicatie, maar naar het totaalbeeld van de patiënt.”
"Ik hoop dat ik op een dag op dezelfde manier
studenten ga mogen begeleiden."
Het totaalpakket
Je voelt het al: Rebecca kiest voor de afdeling Pneumo-Oncologie. “Het is een hele acute dienst. Met oncologie en longaandoeningen combineren ze twee heel verschillende disciplines. Dat maakt dat er veel afwisseling is en het takenpakket divers is. Klinisch redeneren is er bijvoorbeeld belangrijk en ik kan heel veel verpleegkundige technieken gebruiken. Dat vind ik positief, want ik wil graag zoveel mogelijk blijven oefenen. Ze doen ook vaak mee aan interessante studies voor de oncologische patiënten. Voor mij is Pneumo-Oncologie dus het totaalpakket.”
Rebecca’s liefde voor Pneumo-Oncologie bevestigt overigens hoe doorslaggevend stages kunnen zijn. “Mijn stage is me altijd bijgebleven. Zij hebben me heel veel kansen gegeven, waardoor ik echt ben gegroeid. Ik werd er supergoed begeleid. Ik hoop dat ik op een dag op dezelfde manier studenten ga mogen begeleiden. Dat zou ik heel graag doen.”
Ook interesse om je om te scholen tot zorgkundige of verpleegkundige? Of ken jij een natuurtalent zonder diploma? Op kiesvoordezorg.be vind je al wat je moet weten.
