Wat is het?
Een tenniselleboog is een overbelastingsblessure aan de strekpezen van de onderarm. Deze pezen zitten aan de buitenzijde van de elleboog (de laterale epicondylus). Een golferselleboog is vergelijkbaar met een tenniselleboog, maar het gebeurt minder vaak. Het is een overbelastingsblessure aan de buigpezen van de pols en hand. Deze pezen zitten aan de binnenzijde van de elleboog.
Deze aandoening wordt soms veroorzaakt door bewegingen die vaak worden herhaald zoals het aandraaien van een schroef of het uitwringen van een doek. Soms kan er geen duidelijke oorzaak worden gevonden. Als het overmatig gebruik blijft, kan dat leiden tot kleine scheurtjes in de pees en het lichaam zal om het te laten genezen reageren met een pijnlijke ontstekingsreactie. Soms blijft de ontsteking hangen en wordt het chronisch. Het lichaam zorgt niet langer voor het noodzakelijke genezingsproces.
Behandeling
Er zijn verschillende behandelingen mogelijk voor een tennis-of golferselleboog. In de eerste plaats proberen we om de symptomen onder controle te krijgen door het voorschrijven van een beetje rust en anti-inflammatoire medicijnen. Soms wordt ook een brace voorgeschreven om de spanning op de pezen te verlichten.
Als dit niet voldoende is, kan een injectie van een kleine dosis cortisone de ontstekingsreactie onderdrukken. Deze injecties kunnen slechts een beperkt aantal keren gegeven worden.
Shockwave therapie
Een nieuwere techniek is shockwave therapie (ESWT) waarbij schokken die worden geproduceerd door geluidsgolven worden beheerd door een machine. Het doel is om kleine bloedingen in het ontstoken gebied te veroorzaken en het natuurlijke genezingsproces weer te stimuleren. Met deze behandeling zal het duren voordat enige verbetering zichtbaar is. Shockwave therapie kan het probleem oplossen voor veel patiënten, maar ook deze techniek beschikt helaas niet over een 100 procent kans op slagen.
Platelet rich plasma therapie (PRP)
Dit is een speciale techniek waarbij via een bloedafname bloedplaatjes worden ingespoten in het defect. Dit zorgt voor een helende prikkel voor de zieke pees. Meestal dient dit tweemaal achter elkaar te gebeuren met een interval van twee weken. Ook hier moet je geduld hebben vooraleer je resultaat ziet en kunnen we geen 100 procent kans op slagen garanderen.
Chirurgische behandeling
Wanneer geen van de bovengenoemde behandelingen jouw probleem kan oplossen, is er altijd nog de mogelijkheid van een operatie. Tijdens de operatie wordt het ontstoken peesweefsel verwijderd van het gezonde peesweefsel. Op het einde van de operatie wordt het gezonde peesgedeelte terug op haar plaats gefixeerd met een “notless suture tag”. Dit gebeurt meestal onder plaatselijke verdoving (enkel verdoving van de arm). Onmiddellijk na de operatie zal een gipsspalk worden aangelegd. De operatie wordt uitgevoerd in het dagziekenhuis.
We raden aan om daags na de operatie even bij de huisarts langs te gaan. Deze kan zien of het verband niet te hard aanspant en de pijnmedicatie voldoende is. De postoperatieve controle gebeurt binnen de week na de operatie. Dan wordt de spalk verwijderd en gestart met kinesitherapie.
Revalidatie duurt minstens twee maanden.
