De kleurrijke tekeningen van het Kinderdagziekenhuis sieren tegenwoordig ook de muren van het Geriatrisch Dagziekenhuis. Zo vieren beide dat ze 15 jaar bestaan. Verpleegkundigen Linda Belleter en Eve Van den Bergh waren er destijds bij. “Van de ene dag op de andere zijn wij gestart met vier vrijwilligers”, blikt Linda terug.
Kinderen die naar het toenmalige AZ Nikolaas kwamen voor een dagingreep zoals wijsheidstanden trekken, recupereerden vroeger op de Kinderafdeling. Daar kwam 15 jaar geleden plots verandering in. “Op een dag vroeg onze hoofdverpleegkundige Cynthia Paelinck wie van de pediatrisch verpleegkundigen zich geroepen voelde om een kinderdagziekenhuis op te starten”, weet Linda. “Het kwam als een donderslag bij heldere hemel. Maar ik heb me er meteen voor opgegeven.”
Groeispurt
Vervolgens stond Linda samen met haar collega’s Els Baetens, Evelyne Raes en Cynthia Verelst mee aan de wieg van het Kinderdagziekenhuis. En begin september zal zij als eerste van deze ‘vrijwilligers’ op pensioen gaan. “Maar ik ben nog niet klaar om te vertrekken hoor. Ik ga mijn collega’s ontzettend missen”, klinkt het. Nu Linda stilaan terugblikt op haar 42 dienstjaren, is ze nog steeds superfier op die prestatie. En terecht.
Door de jaren heen heeft het Kinderdagziekenhuis immers een hele groeispurt afgelegd. “We zijn destijds gestart als onderdeel van het dagziekenhuis voor volwassenen. Patrick Blindeman stond daar aan het hoofd en nam ons erbij. Ondertussen zijn we uitgegroeid tot een autonome afdeling die goed draait en nog altijd blijft groeien.”
'Vandaag worden we in het hele ziekenhuis spontaan betrokken.' - Eve
Veel te vieren
Bij het Geriatrisch Dagziekenhuis blaast vooral het Geriatrisch Supportteam (GST) 15 kaarsjes uit. Dat verpleegkundige team werkt ook in het dagziekenhuis. Het is een team van experten die erbij kunnen worden gevraagd als op een gewone verblijfsafdeling een patiënt van 75+ of iemand met een geriatrisch risicoprofiel wordt opgenomen.
Al sinds het prille begin maakt Eve daar deel van uit. Zij viert dus ook haar 15-jarige werkjubileum. “Ons team is er destijds gekomen door het zorgprogramma voor de geriatrische patiënt. Samen hebben we het Geriatrisch Dagziekenhuis nieuw leven ingeblazen. Van die stichtende groep zijn enkel onze psychologe Katty Segers en ik er nog. En Els Steeman, die destijds middenkader was en nu in het team zit.”
Het GST-team heeft intussen een hele weg afgelegd. “Vroeger waren we nog niet echt gekend binnen het ziekenhuis. Onze expertise werd alleszins veel minder vaak gevraagd op andere afdelingen. Dat is heel hard veranderd. Vandaag worden we in het hele ziekenhuis spontaan betrokken.”
Kwetsbare patiënten
Ondanks dat het Geriatrisch Dagziekenhuis en het Kinderdagziekenhuis qua doelgroep elk op het andere uiterste van de levenslijn liggen, delen ze vele gelijkenissen. Zo wordt er veel belang gehecht aan gezondheidsvoorlichting en het psychosociale aspect. Daarnaast werken Linda en Eve met de meest kwetsbare patiënten. “In tegenstelling tot andere afdelingen hebben onze patiënten normaal gezien mantelzorgers”, klinkt het. Zowel kinderen als ouderen hebben anderen nodig die voor hen zorgen of hen ondersteunen. Alle afspraken worden via hen geregeld. “Wij hebben veel aandacht voor die mantelzorgers”, weet Eve. “Zij zijn heel belangrijk voor ons.”
En daar krijgen jullie ook veel voor terug?
Eve: “Zowel in het dagziekenhuis als in het Geriatrisch Supportteam zie ik veel dankbaarheid. Als ik de patiënten tijd en ruimte geef om hun verhalen te vertellen, zie ik vaak lichtjes in hun ogen fonkelen. Dat is het zalige van werken met ouderen, de levensverhalen die je te horen krijgt.”
Linda: “Die levenservaring hebben ze bij ons nog niet.” (lacht) “Maar het doet me wel iets als ik de kinderen bij vertrek nog achterna zie wuiven. Dan weet ik dat ze content zijn, anders zouden ze dat niet doen. Het zijn kleine dingen, maar voor mij betekent het veel. Dat is zalf voor het hart.”
Detective spelen
Allicht zijn er nog veel meer factoren die jullie job zo bijzonder maken?
Eve: “Dat klopt, ja. Ik zou niets anders meer willen doen. Bij Geriatrie moet je altijd een beetje detective spelen. Dat vind ik zo boeiend. Met de verschillende puzzelstukjes die je overal krijgt, moet je de puzzel maken. Vaak gaat het om hele specifieke symptomen of gedragingen van patiënten. Wij moeten dus naar het totaalplaatje kijken.”
Linda: “Voor de kindjes is een uitstap naar het ziekenhuis nooit leuk. Maar dikwijls zijn ze wel makkelijk af te leiden. Als je dan aan het einde van de rit merkt dat ze het toch best wel fun vonden, is het voor mij geslaagd.”
IJsjes & ijsbrekers
Eve: “In het Geriatrisch Dagziekenhuis doet een tas koffie soms wonderen. Bij ontvangst geven we de patiënten en hun families uitleg over het verloop van de dag. Maar eerst bieden we hen een tas koffie aan. Dat breekt het ijs. Zelfs patiënten die duidelijk weerstand voelen, worden ineens al wat losser.”
Linda: “Je doet toch niets in die koffie hé, Eve?”
(hilariteit alom)
Is dat dan hoe jullie het aanpakken, Linda?
(nog meer gelach)
Linda: “Nee, want bij ons moeten ze nuchter zijn.” (lacht)
Hebben jullie geen ijsbrekers voor zenuwachtige patiënten?
Linda: “IJsbrekers niet, maar wij hebben wel ijsjes voor na het ontwaken? Ik probeer grappig te zijn om de stress weg te nemen. Vooral kinderen die langskomen om hun wijsheidstanden te laten trekken, zijn soms heel gestresseerd. ‘Maar goed dat het geen examens zijn’, zeg ik dan soms, ‘want nu is al je wijsheid weg.’ Of ik vraag of ze eraan hebben gedacht om hun wijsheid ergens anders te stockeren. Het zijn stomme grapjes, maar ik zie dat ze daardoor wel ontspannen. En daar doe ik het voor.”
Wij zoeken nog nieuw talent. Interesse? Bekijk de vacature bij de Kinderafdeling en onze geriatrische vacatures. Ontdek ook vele redenen om te kiezen voor Geriatrie.
Meer verhalen:
- Hoofdverpleegkundige Greet ruilde woonzorgcentrum in voor afdeling Geriatrie
- Zorgkundige Eline werkt bij Psychogeriatrie: "Al echtpaar herenigd"
- Sara en Joris werken én studeren: "Aanrader voor pasafgestudeerden"
- Ergotherapeute Els deelt tips om valpartijen te vermijden